Responsive Ad Slot

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΔΕΡΜΑΤΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΔΕΡΜΑΤΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κόκκινες ελιές στο δέρμα: τι είναι τα κερασοειδή αιμαγγειώματα και πότε ανησυχούμε (Φωτογραφίες)

Δεν υπάρχουν σχόλια 0
του Αλέξανδρου Γιατζίδη, M.D., medlabnews.gr iatrikanea

Οι κόκκινες ελιές στο δέρμα είναι συνήθως κερασοειδή ή κερασόχροα αιμαγγειώματα, δηλαδή καλοήθεις αγγειακές βλάβες που εμφανίζονται ως μικρά κόκκινα ή μπορντό στίγματα. Μπορεί να είναι επίπεδες ή ελαφρά υπερυψωμένες και συχνά αυξάνονται με την ηλικία. Το άρθρο εξηγεί πότε είναι ακίνδυνες, γιατί μπορεί να ματώσουν και πότε χρειάζεται δερματοσκοπικός έλεγχος για να αποκλειστούν άλλες βλάβες. 

Πολλοί είναι εκείνοι που ανησυχούν για τις «κόκκινες ελιές» που εμφανίζονται σε διάφορα σημεία του σώματος. Πρόκειται για αγγειακές δομές, ερυθρές, επίπεδες ή θολωτές. Μπορούν να εμφανιστούν οπουδήποτε στο σώμα. Συνήθως, εμφανίζονται με την πάροδο της ηλικίας. 


Αυτές οι «κόκκινες ελιές» λέγονται κερασοειδή ή κερασόχροα αιμαγγειώματα (Cherry angioma ή Red spot) και είναι κληρονομούμενες καλοήθεις αγγειακές βλάβες  που αποτελούν μόνο αισθητικό πρόβλημα. Λέγονται επίσης και στίγματα του Morgan, από το όνομα του Άγγλου χειρουργού που τα πρωτοπεριέγραψε τον 19ο αιώνα.
Είναι έκτοπες δυσπλασίες αγγειακής φύσης του δέρματος. Είναι όλα τα σκούρα κόκκινα στίγματα που μπορεί να εντοπίζονται σε διάφορα σημεία του σώματος μας.
Κόκκινες ελιές στο δέρμα. Είναι επικίνδυνα τα κερασοειδή αιμαγγειώματα; Πώς αντιμετωπίζονται; (Φωτογραφίες)
Τα κερασοειδη αιμαγγειώματα αποτελούνται από συστάδες τριχοειδών αγγείων στην επιφάνεια του δέρματος , σχηματίζοντας ένα μικρό στρογγυλό θόλο (« βλατίδα »), η οποία μπορεί να έχει επίπεδη κορυφή. Κυμαίνονται σε χρώμα από ανοιχτό κόκκινο έως βαθύ μπορντό ή μωβ. Στην αρχική τους εμφάνιση μπορεί να είναι μόνο το ένα δέκατο του χιλιοστού σε διάμετρο και σχεδόν επίπεδα, που εμφανίζονται ως μικρές κόκκινες κουκκίδες. Ωστόσο, στη συνέχεια, συνήθως αναπτύσσονται σε περίπου ένα ή δύο χιλιοστά μήκος, και μερικές φορές σε ένα ή περισσότερα εκατοστά σε διάμετρο. Καθώς μεγαλώνουν, τείνουν να μεγαλώνουν σε πάχος, και μπορεί να πάρουν υπερυψωμένο και στρογγυλεμένο σχήμα θόλου. Επειδή τα αιμοφόρα αγγεία που περιλαμβάνει κερασοειδές αιμαγγείωμα είναι τόσο κοντά στην επιφάνεια του δέρματος, μπορεί με τριβή με κάποιο ρούχο ή σε σεντόνι να αιμορραγήσουν. Ο αριθμός τους κυμαίνεται κατά περίπτωση από ελάχιστα έως εκατοντάδες και είναι σπάνιο να εξαφανιστούν μόνα τους.

Τα κερασοειδή αιμαγγειώματα εμφανίζονται συνήθως σε άτομα μέσης ή και νεαρής ηλικίας και η συχνότητα και το μέγεθός τους αυξάνεται με τα χρόνια. Μπορούν επίσης να εμφανιστούν με πιο επιθετικό τρόπο σε οποιαδήποτε ηλικία.

 Η αιτία για την ανάπτυξη του κερασοειδούς αιμαγγειώματος δεν είναι κατανοητός. Σπάνια προκαλούνται από μια εσωτερική κακοήθεια. Το αιμαγγείωμα μπορεί να έχει αναπτυχθεί μέσω δύο διαφορετικών μηχανισμών: αγγειογένεση (ο σχηματισμός νέων αγγείων) και φλεβογένεση (ο σχηματισμός νέων φλεβών)
Έχει αποδειχτεί ότι στην εμφάνισή τους έχουν ρόλο μοριακοί και γενετικοί μηχανισμοί. Στα γεροντικά αιμαγγειώματα βρέθηκε ότι τα επίπεδα του ΜicroRNA ήταν σημαντικά μειωμένα σε σύγκριση με το κανονικό δέρμα.
Επίσης χημικές ουσίες και ενώσεις έχουν παρατηρηθεί ότι προκαλούν κερασοειδή αιμαγγείωματα. Τέτοιες είναι το αέριο μουστάρδας, η βουτοξυαιθανόλη, βρωμίδια και η κυκλοσπορίνη. 
Τα κερασόχροα αιμαγγειώματα μερικές φορές σχετίζονται με τις ορμονικές αλλαγές στη διάρκεια της εγκυμοσύνης, ενώ η μόνη και ευτυχώς σπάνια περίπτωση που θα πρέπει να μας κινητοποιήσουν είναι όταν εμφανιστούν πάρα πολλά μαζί σε μικρό χρονικό διάστημα, οπότε ίσως να σχετίζονται με κάποια εσωτερική νεοπλασία του οργανισμού και ειδικότερα με όγκους που εκκρίνουν προλακτίνη ή άλλες ορμόνες, οπότε θα πρέπει να γίνεται ο σχετικός έλεγχος.
Τέλος είναι ακόμη πιθανό να προκληθούν από την κακή διατροφή ενός ατόμου, με τη συσσώρευση πολλών τοξίνων στο έντερο ή στο συκώτι.

Θεραπεία
Σε σπάνιες περιπτώσεις απαιτείται η αφαίρεσή τους. Αυτή μπορεί να γίνει με κρυοχειρουργική ή ηλεκτροχειρουργική όπου επιτυγχάνεται με καταστροφή/κάψιμο του ιστού με έναν καθετήρα που έχει ηλεκτρικό ρεύμα. Επίσης αποτελεσματική είναι η χρήση λέιζερ, με πολύ καλά αισθητικά αποτελέσματα και χωρίς να μένουν ουλές ή υπερμελαγχρώσεις. Πάντα πρέπει όμως πριν την εφαρμογή κάποιας τεχνικής καυτηριασμού να ελέγχονται με δερματοσκόπιο και κατά προτίμηση με ψηφιακό δερματοσκόπιο, για αποκλεισμό πιο σοβαρών βλαβών που μπορεί να προσομοιάζουν σε κερασόχροα αιμαγγειώματα, όπως το πυογόνο κοκκίωμα και κυρίως το αμελανωτικό μελάνωμα, οπότε η αντιμετώπιση είναι τελείως διαφορετική και σύνθετη.

 Γενικά τα κερασοειδή αιμαγγειώματα είναι ακίνδυνα, εκτός από πολύ σπάνιες περιπτώσεις που περιλαμβάνουν μια ξαφνική εμφάνιση πολλών αγγειωμάτων, το οποίο μπορεί να είναι ένα σημάδι μιας εσωτερικής ανάπτυξης κακοήθειας.

 Διαβάστε επίσης:


ΨΗΦΙΑΚΗ ΧΑΡΤΟΓΡΑΦΗΣΗ ΜΕ ΕΛΕΓΧΟ 
ΤΩΝ ΣΠΙΛΩΝ (ΕΛΙΩΝ) ΤΟΥ ΔΕΡΜΑΤΟΣ

ΣΤΟ ΜΕDLAB IATΡΙΚΟ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ




Κόκκινες ελιές στο δέρμα: τι είναι τα κερασοειδή αιμαγγειώματα και πότε ανησυχούμε | MEDLABNEWS.GR

Πρώτη δημοσίευση: 22 Αυγούστου 2012 — MEDLABNEWS.GR | Συγγραφέας: Αλέξανδρος Γιατζίδης

Τελευταία ουσιαστική ενημέρωση: 16 Ιουνίου 2026

Προσοχή, μοιάζει με σπυράκι. Νόσος Bowen: συμπτώματα, διάγνωση και θεραπεία του ενδοεπιδερμιδικού καρκίνου δέρματος

Δεν υπάρχουν σχόλια 0
Προσοχή, μοιάζει με σπυράκι. Νόσος του Bowen, ενδοεπιδερμιδικός ακανθοκυτταρικός καρκίνος του δέρματος.
του Αλέξανδρου Γιατζίδη, M.D., medlabnews.gr iatrikanea

Η νόσος Bowen είναι ένας ενδοεπιδερμιδικός καρκίνος του δέρματος, δηλαδή αρχόμενη μορφή ακανθοκυτταρικού καρκινώματος, που μπορεί να μοιάζει με επίμονο σπυράκι, έκζεμα ή ψωρίαση. Συνήθως εμφανίζεται ως ερυθρή, λεπιδώδης πλάκα που δεν υποχωρεί και χρειάζεται δερματολογική αξιολόγηση. Το άρθρο εξηγεί τα αίτια, τα χαρακτηριστικά σημεία, τη διάγνωση και τις διαθέσιμες θεραπείες. 

Πρόκειται για ένα ενδοεπιδερμικό καρκίνο του δέρματος που κάποτε μπορεί να μεταπίπτει σε ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα. Εκδηλώνεται ως επιμένουσα ερυθρόφαιη, λεπιδώδη πλάκα που μοιάζει σαν ψωρίαση ή έκζεμα. Εάν δεν αντιμετωπιστεί είναι πιθανόν να διηθήσει βαθύτερα στρώματα.

Περιγράφτηκε το 1912 από τον John Templeton Bowen ως προκαρκινική κατάσταση ενδοεπιδερμιδικού τύπου ακανθοκυτταρικού καρκινώματος.
Είναι πάθηση όχι ιδιαίτερα συχνή, η οποία προσβάλλει ισότιμα τα δύο φύλα και κυρίως τους ενήλικες.
Ουσιαστικά πρόκειται για έναν αρχόμενο ακανθοκυτταρικό καρκίνο του δέρματος. Προκαλείται από την επίδραση της υπεριώδους ακτινοβολίας στο δέρμα και για αυτό εντοπίζεται κυρίως στο πρόσωπο, τα χέρια και το κάτω τμήμα των κνημών.
Στο παρελθόν που το αρσενικό χρησιμοποιείτο για τη θεραπεία της ψωρίασης και της σύφιλης υπήρχαν ασθενείς που εμφάνιζαν πολλαπλές βλάβες σαν συνέπεια της λήψης αρσενικού.

 Να σημειωθεί ότι το αρσενικό βρίσκεται σε πολλά παρασκευάσματα της ομοιοπαθητικής, χρησιμοποιείται σαν μυκητοκτόνο και παρασιτοκτόνο και τελευταία ευρίσκεται και σε παιδικές τροφές. Το αρσενικό μπορεί να προδιαθέτει στην ανάπτυξη κακοήθειας και των εσωτερικών οργάνων όπως και πολλαπλών επιφανειακών βασικοκυτταρικών καρκίνων του δέρματος.


Άλλοι παράγοντες, που αποτελούν αιτία της νόσου Bowen είναι χημικά καρκινογόνα, ακτινοβολία, γενετικοί παράγοντες και τραύματα. Ο ανθρώπινος ιός των θηλωμάτων (HPV), ο οποίος μεταδίδεται κυρίως μέσω της σεξουαλικής επαφής, αποτελεί μία από τις εκδηλώσεις της νόσου Bowen στα γεννητικά όργανα. Η ασθένεια αυτή, πιθανόν να εκδηλωθεί στους βλεννογόνους της μύτης ή του στόματος όπως και στο δέρμα. 

Η νόσος Bowen συνήθως εμφανίζεται σαν μια σαφώς αφοριζόμενη επηρμένη ερυθρά πλάκα με ανώμαλα καλά προσκολλημένα λέπια. Όταν η βλάβη αρχίσει να παχύνεται και να σκληραίνει στη σύσταση και η επιφάνειά της εμφανίσει έλκωση τότε θεωρείται ότι πιθανόν υφίσταται κακοήθη εξαλλαγή σε ακανθοκυτταρικό καρκίνο του δέρματος.

Διάγνωση
Η διάγνωση μπορεί να γίνει με ψηφιακή δερματοσκόπηση και αν κρίνει ο γιατρός θα γίνει λήψη τεμαχίου ιστού (βιοψίας) που θα ελεγχθεί στο μικροσκόπιο. Σε περίπτωση κατά την οποία, παρατηρηθούν καρκινικά κύτταρα απαιτείται θεραπεία.


Θεραπεία
Όταν το ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα (SCC) εντοπίζεται σε πρώιμο στάδιο και αφαιρείται άμεσα, σχεδόν πάντα θεραπεύεται και στην περίπτωση που έχει προκαλέσει βλάβη, είναι αμελητέα. Εάν όμως δεν αντιμετωπιστεί, τότε τελικά κατατρώει τους υποκείμενους ιστούς και γίνεται δύσμορφο. Ένα μικρό ποσοστό δύναται να κάνει μετάσταση σε απομακρυσμένους ιστούς και όργανα και μπορεί ακόμη να αποβεί και θανατηφόρο. 

 Η θεραπευτική αντιμετώπιση της νόσου του Bowen περιλαμβάνει την κρυοθεραπεία με υγρό άζωτο, την χειρουργική αφαίρεση, την τοπική θεραπεία με 5 φλοουρακίλη και imiquimod όπως και την ακτινοθεραπεία. 
H φωτοδυναμική θεραπεία σε συνδυασμό με Ala έχει εκπληκτικά αποτελέσματα.

 Διαβάστε επίσης:

Νόσος Bowen: σημάδι στο δέρμα που μοιάζει με σπυράκι, έκζεμα ή ψωρίαση | MEDLABNEWS.GR

Πρώτη δημοσίευση: 1 Σεπτεμβρίου 2014 — MEDLABNEWS.GR | Συγγραφέας: Αλέξανδρος Γιατζίδης, M.D.

Τελευταία ουσιαστική ενημέρωση: 17 Ιουνίου 2026

Ελιά με άσπρο γύρω γύρω: τι είναι ο σπίλος Halo και πότε μοιάζει με μελάνωμα

Δεν υπάρχουν σχόλια 0
σπίλος του Halo

του Αλέξανδρου Γιατζίδη, M.D., medlabnews.gr iatrikanea

Ο σπίλος Sutton, γνωστός και ως halo nevus, είναι μια ελιά που περιβάλλεται από λευκό στεφάνι στο δέρμα. Εμφανίζεται συχνότερα σε παιδιά, εφήβους και ανοιχτόχρωμα δέρματα, μπορεί να σχετίζεται με λεύκη ή άλλα αυτοάνοσα νοσήματα και σε αρκετές περιπτώσεις υποχωρεί σταδιακά. Επειδή όμως ορισμένες βλάβες με λευκή άλω μπορεί να μιμηθούν μελάνωμα, η δερματοσκοπική αξιολόγηση είναι κρίσιμη όταν η εικόνα δεν είναι τυπική. 

Ξαφνικά εμφανίζεται, στο σώμα, μια ελιά που περιβάλλεται που γύρω της το δέρμα είναι λευκό. Πρόκειται για μελλανοκυταρικό σπίλο (ελιά) που έχει την μορφή φαιάς κηλίδας ή βλατίδας, που περιβάλλεται από υπομελαχρωματική άλω, δηλαδή είναι μια ελιά, που στην περιφέρειά της γίνεται πιο λευκή. Λέγεται σπίλος του Sutton ή σπίλος του Halo.
Οι σπίλοι του Halo είναι συγγενείς ή επίκτητοι περικυκλωμένοι από μια λευκή στεφάνη. Είναι μάλλον συχνοί σε παιδιά και νεαρούς ενήλικες, που παρουσιάζουν πολλαπλούς στον κορμό (άνω ράχη).

Τον συναντούμε συχνότερα σε ανοιχτόχρωμα δέρματα, και στα παιδιά και στους εφήβους συχνότερα απ΄ότι σε ενήλικες.

Εκτιμάται ότι τα περιστατικά στον πληθυσμό είναι περίπου 1% και μπορούν να συσχετιστούν με αυτοάνοσες ασθένειες όπως:
Μετά από μια χρονική περίοδο που μπορεί να ποικίλει, ο κεντρικός σπίλος σταδιακά εξαφανίζεται εξαιτίας αυτόματης υποχώρησης, στην οποία τα λεμφοκύτταρα Τ παίζουν ρόλο κλειδί.

Μπορεί  να  υποχωρήσει  αυτόματα· η να  επιμένει  (συχνότερα στα παιδιά ατόμων με λεύκη).


Δερματοσκοπικά, οι σπίλοι του Sutton παρουσιάζουν συχνά ένα σφαιροειδές πρότυπο, φαινόμενο που συχνά παρατηρείται σε παιδιά. Οι σπίλοι παρουσιάζονται περιτριγυρισμένοι από μιαν άσπρη σαν ουλή στεφάνη ποικίλου μεγέθους. Στο τελικό στάδιο του εσωκλεισμού, ο κεντρικός σπίλος εξαφανίζεται οριστικά και παρατηρείται μια γκρίζα απόχρωση εξαιτίας των μελανοφάγων και των αγγείων απ’ το δερματικό αγγειακό πλέγμα. 

Το μελάνωμα Halo και ο τεχνητός ψευδο- Halo σπίλος είναι οι κύριες διαφορικές διαγνώσεις. 

Η παρουσία τυπικών δερματοσκοπικών γνωρισμάτων του κεντρικού σπίλου είναι απαραίτητη για τη διαφοροποίηση απ’ το μελάνωμα. 
Τεχνητός ψευδο-Halo σπίλος μπορεί να δημιουργηθεί από την εφαρμογή αντηλιακού πέρα από τα όρια ενός κοινού σπίλου. Σε αυτήν την περίπτωση δεν παρατηρούνται φαινόμενα υποχώρησης και ένα απλό ζήτημα που αφορά στην ηλιακή προστασία μπορεί να βοηθήσει στην διάγνωση.

Αντιμετώπιση
Συνήθως συστήνεται τακτική παρακολούθηση, ιδανικά με τη βοήθεια ψηφιακής δερματοσκόπησης ώστε να παρακολουθείται η πορεία του σπίλου Sutton.
Όταν η διάγνωση δεν είναι 100% σίγουρη καλό είναι ο σπίλος να αφαιρείται και να εξετάζεται από ιστοπαθολόγο.
Συσχετισμός :
Μπορεί να έχει άμεση σχέση με την λεύκη και το μεταστατικό μελάνωμα. Παρατηρείται σε ποσοστό 18-26% των ασθενών με λεύκη μπορεί να είναι προάγγελος λεύκης. Ο επιπολασμός σπίλων με άλω στα παιδιά δεν είναι γνωστός. Πιθανολογείται ότι είναι γύρω στο 1%. εντούτοις ο Preic και λοιποί παρατήρησαν ότι στα παιδιά με λεύκη ο επιπολασμός είναι 2,5% έως 34%. 

Προειδοποιητικά μηνύματα λεύκης:

α) Εμφάνιση μόνιμου αποχρωματισμού μετά από γρατζουνιές
β) Εμφάνιση σπίλου του Sutton,  δηλαδή ενός μεταχρωματικού  σκούρου σπίλου με ένα λευκό  στεφανάκι  περιμετρικά.
γ) Η αύξηση των αντισωμάτων του θυρεοειδούς.

 Διαβάστε επίσης

και τα άρθρα για τον καρκίνο του δέρματος


Σπίλος Sutton: τι σημαίνει η ελιά με λευκό στεφάνι και πότε θέλει έλεγχο | MEDLABNEWS.GR

Πρώτη δημοσίευση: Σεπτέμβριος 2015 — MEDLABNEWS.GR | Συγγραφέας: Αλέξανδρος Γιατζίδης

Τελευταία ουσιαστική ενημέρωση: 16 Ιουνίου 2026

Μελάνωμα νυχιού: σκούρες γραμμές, αιμάτωμα και σημάδια που δεν πρέπει να αγνοήσετε

Δεν υπάρχουν σχόλια 0

του Αλέξανδρου Γιατζίδη, M.D., medlabnews.gr iatrikanea

Μια μαύρη γραμμή ή σκούρα κηλίδα στο νύχι μπορεί συχνά να οφείλεται σε τραυματισμό και υπονύχιο αιμάτωμα. Υπάρχουν όμως περιπτώσεις όπου η αλλοίωση δεν πρέπει να αγνοείται, γιατί μπορεί να σχετίζεται με μελανωνυχία ή υπονύχιο μελάνωμα. Το άρθρο εξηγεί ποια σημάδια χρειάζονται έλεγχο από δερματολόγο και γιατί η καθυστέρηση στη διάγνωση μπορεί να αλλάξει την πρόγνωση. 

 Οι ανεξήγητες αλλαγές στα νύχια μπορεί να είναι σημάδια διαφόρων τύπων καρκίνου. 
Τα νύχια, είναι κεράτινες πλάκες οι οποίες καλύπτουν το μεγαλύτερο τμήμα της ραχιαίας επιφάνειας της τελευταίας φάλαγγας των δακτύλων χεριών και ποδιών. Κάθε νύχι έχει τετράπλευρο περίπου σχήμα, με δύο επιφάνειες, την έξω και την έσω, καθώς και τέσσερα χείλη. 

Το νύχι αποτελείται από πέντε τμήματα:

* Ονυχαία πλάκα. Είναι το τμήμα που βλέπουμε.
* Μήτρα. Είναι η ρίζα του νυχιού. Το ορατό τμήμα της λέγεται μηνίσκος και είναι η λευκή περιοχή που βλέπουμε προς την άρθρωση του δακτύλου.
* Κοίτη. Είναι το «κρέας» κάτω από τα νύχια.
* Υπονύχιο. Είναι ολόκληρη η φάλαγγα του δακτύλου, πάνω στην οποία «κάθεται» το νύχι.
* Ονυχαίες πτυχές (κεντρική και πλευρικές). Είναι οι «θήκες» του δέρματος μέσα στις οποίες μπαίνει το νύχι για να σταθεροποιηθεί στη θέση του και πάνω στις οποίες αναπτύσσονται οι παρωνυχίδες.

Σκούρες γραμμές κάτω από τα νύχια, μαύρες κηλίδες...
• Συνήθως οφείλονται σε τραυματισμό
Η πιο συνηθισμένη αιτιολογία είναι ένας τραυματισμός στο νύχι, που δημιουργεί εσωτερικό αιμάτωμα. Ακόμα και ένας ελαφρύς τραυματισμός είναι αρκετός για να δημιουργηθούν μαύρες κηλίδες. Αυτό είναι το υπονύχιο αιμάτωμα το οποίο μπορεί να είναι πολύ επώδυνο, καθώς δεν υπάρχει χώρος για να εκτονωθεί λόγω της πίεσης της μήτρας του νυχιού. Δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας, ούτε ανάγκη χειρουργικής παρέμβασης. Καθώς θα μεγαλώνει το καινούριο νύχι θα σπρώχνει το αίμα προς την άκρη του νυχιού μέχρι να καθαρίσει εντελώς η περιοχή. Πρόβλημα θα ήταν αν υπήρχαν σημεία φλεγμονής
αιμάτωμα
αιμάτωμα
• Μπορεί να είναι κάτι σοβαρότερο. Αν δεν θυμάστε να χτυπήσατε κάπου, ώστε να δικαιολογούνται οι μαύρες κηλίδες, πρέπει να απευθυνθείτε στο δερματολόγο σας, αφού υπάρχει η πιθανότητα να πρόκειται ακόμα και για κακόηθες μελάνωμα. Το μελάνωμα είναι η τρίτη συχνότερη μορφή καρκίνου του δέρματος. Είναι η χειρότερη όμως διότι η φυσική πορεία της νόσου καταλήγει συχνά στη μετάσταση και το θάνατο του αρρώστου. Το μελάνωμα, αντίθετα με τις άλλες μορφές καρκίνου του δέρματος που προσβάλλουν συνήθως άτομα μεγάλης ηλικίας, εμφανίζεται επίσης συχνά και στο δέρμα νέων ανθρώπων.
Το μελάνωμα αποτελεί μια μορφή καρκίνου που παρατηρείται συνήθως στο δέρμα και λιγότερο συχνά σε βλεννογόνους [στόματος, μύτης, ματιού, γεννητικής περιοχής ή σπλάγχνων κοιλιάς θώρακα και πυέλου]. 

Η εμφάνισή του στις άκρες των δακτύλων και ειδικότερα στην περιοχή των νυχιών, περιγράφεται συχνότερα σε άτομα της κίτρινης ή της μαύρης φυλής, ενώ είναι σπάνια σε ανθρώπους της καυκασίας φυλής όπου ανήκουν και οι Έλληνες [1-2% του συνόλου των μελανωμάτων τους].

Το μεγάλο δάκτυλο του ποδιού, ο αντίχειρας και το μικρό δάκτυλο, αποτελούν τις συχνότερες θέσεις ανάπτυξής του.

Ποια είναι τα αίτια της δημιουργίας μελανώματος στην περιοχή του νυχιού;

Τα μελανοκύτταρα της περιοχής της μήτρας του νυχιού παράγουν τη μελανίνη, μια μαύρη χρωστική που απορροφά την υπεριώδη ακτινοβολία του ήλιου. Σε ορισμένες συνθήκες τα μελανοκύτταρα αυτά, μπορεί να αρχίσουν να παράγουν μελανίνη σε αυξημένες ποσότητες είτε στα πλαίσια ενεργοποίησής τους από διάφορους τοπικούς ή συστηματικούς παράγοντες, είτε στα πλαίσια αύξησης του αριθμού τους, διαδικασία που ονομάζεται υπερπλασία. Η διάγνωση του μελανώματος, συνδυάζεται οπωσδήποτε με υπερπλασία των μελανοκυττάρων στην περιοχή του νυχιού. Η υπερπλασία τύπου σπίλου (ελιάς), η οποία είναι καλοήθης, μπορεί σε ορισμένες περιπτώσεις και υπό συνθήκες όχι απόλυτα γνωστές, να εξελιχθεί κάποια στιγμή σε μελάνωμα. Αντίθετα,  η ενεργοποίηση μόνο των μελανοκυττάρων,  δεν δημιουργεί μελάνωμα. Μπορεί όμως ορισμένα από τα αίτια που την προκαλούν [τραυματισμοί, φλεγμονή] ιδιαίτερα όταν χρονίζουν, να οδηγήσουν σε δημιουργία άτυπων μελανοκυττάρων,  με δυνατότητα υπερπλασίας και εξέλιξης σε μελάνωμα. Η ονυχαία πλάκα επιτρέπει τη διαπερατότητα της UVA, αλλά φαίνεται να προστατεύεται από την UVB. Ο ρόλος της υπεριώδους ακτινοβολίας στην παθογένεση του μελανώματος του νυχιού, είναι προς το παρόν, άγνωστος.

Η συσχέτιση του μελανώματος με τραυματισμό, είναι ένα σημείο αλληλοσυγκρουόμενων απόψεων. Υπάρχουν αναφορές οι οποίες συσχετίζουν την εμφάνισή του με τραυματισμό και άλλες οι οποίες θεωρούν το γεγονός συμπτωματικό. Φαίνεται ότι επικρατεί η άποψη πως ο ασθενής αντιλαμβάνεται την ύπαρξη της βλάβης στο νύχι του, έπειτα από κάποιο τυχαίο τραυματισμό της περιοχής, οπότε και αναζητά ιατρική βοήθεια ή ότι το Κ.Μ, το οποίο μέχρι εκείνη την στιγμή δεν το παρατηρούσε ο ασθενής, έπειτα από κάποιο τραυματισμό, αιμορραγεί και επομένως προσελκύει την προσοχή του ασθενούς.

Το μελάνωμα στην περιοχή του νυχιού, μπορεί να παρουσιαστεί στο σημείο που ξεκινά η ανάπτυξή του [μήτρα του όνυχα] ή στο σημείο του δακτύλου που καλύπτει ο όνυχας, μεγαλώνοντας [κοίτη του όνυχα]. Η εικόνα του μελανώματος διαφέρει ανάλογα με τη θέση ανάπτυξής του.

Το μελάνωμα της μήτρας του νυχιού, εμφανίζεται κατά κανόνα με τη μορφή μελανωνυχίας, μιας καφέ-μαύρης γραμμής ή ταινίας που παρουσιάζεται απότομα, ξεκινώντας από τη μήτρα και επεκτείνεται προοδευτικά κατά μήκος του όνυχα προς την άκρη του.  Παρουσιάζει προοδευτική αύξηση του πλάτους της και αλλαγή του χρώματός της προς το πιο σκούρο και τελικά επεκτείνεται και στο δέρμα δίπλα στη βάση του όνυχα με τη μορφή ακανόνιστης επίπεδης περιοχής καφέ χρώματος [σημείο του Ηutchinson].

Μελάνωμα

Η μελανωνυχία σπανιότερα, είναι δυνατόν να καταλαμβάνει όλο τον όνυχα ή να παρουσιασθεί με τη μορφή γραμμής κάθετα προσανατολισμένης προς τον επιμήκη άξονα του [κάθετη μελανωνυχία].
Ο όνυχας στην περιοχή της μελανωνυχίας, μπορεί να έχει κανονική επιφάνεια, να παρουσιάζει σχισμές ή και θέσεις καταστροφής του.
Το μελάνωμα της κοίτης του νυχιου καλείται και επωνύχιο μελάνωμα. Παρουσιάζεται με τη μορφή ογκιδίου κάτω από την επιφάνεια του όνυχα. Μπορεί να είναι σκούρο μαύρο [25%] ή συνηθέστερα και στο ένα τρίτο περίπου των περιπτώσεων, δεν έχει ιδιαίτερο χρώμα, γεγονός που καθιστά τη διάγνωσή του ιδιαίτερα δύσκολη. Σιγά-σιγά, μεγαλώνοντας, προκαλεί πληγή και αιμορραγία στην κοίτη του νυχιού ή και πλήρη καταστροφή του. Σε περιπτώσεις επέκτασής του και στο δέρμα γύρω από το νύχι θα εμφανισθεί το κλινικό σημείο του Hutchinson. Tο σημείο αυτό ορίζεται ως η διήθηση των γύρω από το νύχι ιστών, από τη χρωστική. Σημειώνεται βέβαια, ότι το σημείο του Hutchinson δεν είναι παθογνωμονικό για τo Κ.Μ., αλλά αποτελεί ένδειξη προς την κατεύθυνση του νοσήματος, ενώ η απουσία του δεν υποδηλώνει καλοήθεια.

Α. Μελανωνυχία Β. αιμάτωμα

Ποιες αλλαγές στην περιοχή των νυχιών θα πρέπει να μας ανησυχήσουν για να επισκεφθούμε το γιατρό;

Η παρουσία μελανωνυχίας σε νύχι ενός μόνον δακτύλου, με μία ή περισσότερες γραμμές / λωρίδες ποικίλου πάχους, ανομοιογενούς καφέ ή καφέ-μαύρου χρώματος, με προοδευτικά εμφανιζόμενο τριγωνικό σχήμα [με πλατύτερη βάση προς τη μήτρα και λεπτότερη κορυφή προς το ελεύθερο χείλος του όνυχα] και με ταχεία αύξηση του πάχους των γραμμών / λωρίδων  το τελευταίο τρίμηνο, ιδιαίτερα όταν συνοδεύεται από αλλαγή της υφής του όνυχα ή από επέκταση της βλάβης στο γύρω του νυχιού δέρμα [σημείο του Hutchinson] αποτελούν τα κριτήρια της ύποπτης για μελάνωμα μελανωνυχίας.
Μελανωνυχία
Κάθε ογκίδιο κάτω από το νύχι που παραμένει επί μακρό χρονικό διάστημα ή αυξάνεται γρήγορα [μέσα σε 3-4 μήνες] ‘σηκώνοντας’ ή καταστρέφοντας προοδευτικά το νύχι, κάθε υπονύχια σκούρου χρώματος αλλοίωση που μοιάζει με αιμάτωμα χωρίς όμως συνοδό προηγούμενο ιστορικό χτυπήματος στην περιοχή και κάθε μελαγχρωστική αλλοίωση που επεκτείνεται στο δέρμα γύρω από τον όνυχα [σημείο του Hutchinson] αποτελούν σημεία ύποπτα υπονυχίου μελανώματος.

To πιό πρώιμο και συχνό σύμπτωμα του K.M. του νυχιού, είναι η γραμμοειδής μελανονυχία (Γ.Μ.),  η οποία χαρακτηρίζεται από μία επιμήκη μελαγχρωματική ταινία, οφειλομένη σε αυξημένη εναπόθεση μελανίνης στην ονυχαία πλάκα.
Η διαφορική διάγνωση μεταξύ καλοήθους Γ.Μ.  και Κ.Μ., βασίζεται σε ορισμένα χαρακτηριστικά. Έτσι, K.M. θα υποψιαστούμε, όταν:
1. Πρόκειται για ασθενή ηλικίας άνω των 60 ετών, ο οποίος εμφανίζει ξαφνικά Γ.Μ. 
2. Η Γ.Μ. ξαφνικά αλλάζει χρώμα (ίσως να πρόκειται για την πλέον βέβαιη ένδειξη). 
3. Η Γ.Μ. έχει ανώμαλα όρια. 
4. Εμφανίζεται σε άτομο με προηγούμενο ιστορικό K.M. 
5.Συνοδεύεται από καταστροφή της ονυχαίας πλάκας. 
6. Έχει πλάτος πάνω από 6mm. 
7. Τα όριά της, δεν φθάνουν μέχρι το ελεύθερο άκρο της ονυχαίας πλάκας.
ΨΗΦΙΑΚΗ ΧΑΡΤΟΓΡΑΦΗΣΗ ΜΕ ΕΛΕΓΧΟ 
ΤΩΝ ΣΠΙΛΩΝ (ΕΛΙΩΝ) ΤΟΥ ΔΕΡΜΑΤΟΣ
ΣΤΟ ΜΕDLAB IATΡΙΚΟ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ

Διάγνωση
Η διάγνωσή του μελανώματος της περιοχής του νυχιού είναι συχνά πολύ δύσκολη ακόμα και από έμπειρο εξειδικευμένο ιατρό και ανεξάρτητα της χρήσης ειδικής συσκευής [ψηφιακού δερματοσκοπίου].



Χρήσιμος για τη διαφορική διάγνωση είναι ο κανόνας ABCDEF.

Το Α αντιστοιχεί στην ηλικία (Age). Το Κ.Μ. το συναντάμε συχνότερα σε άτομα ηλικίας 50-70 χρονών. 
Το Β αντιστοιχεί στο καφετί ή μαύρο χρώμα της αλλοίωσης, με πάχος πάνω από 3mm και όρια ασαφή (Black-Brοwn-Borders). 
Το C αντιστοιχεί στην αλλαγή της Γ.Μ ή στην μη τροποποίηση της ονυχαίας πλάκας, μετά την κατάλληλη θεραπεία (Change).
Το D παραπέμπει στο προσβεβλημένο άκρο (Digit), 
το Ε αναφέρεται στην επέκταση της χρωστικής στις πλάγιες ή στην εγγύς ονυχαία πτυχή
(Εxtension) και τέλος 
το F αναφέρεται στο οικογενειακό ή ατομικό ιστορικό (Family).
Μελάνωμα
μελάνωμα

Η διάγνωση του κακοήθους μελανώματος του νυχιού δυστυχώς στις περισσότερες από τις περιπτώσεις, καθυστερεί με αποτέλεσμα να αλλάζει η πρόγνωση του νοσήματος. 
Η καθυστέρηση αυτή οφείλεται στα εξής:
α. Η ονυχαία πλάκα συχνά καλύπτει τα συμπτώματα. 
β. Η μορφολογία, φυσική πορεία αλλά και η συμπεριφορά του Κ.Μ. είναι διαφορετική, όταν αυτό εντοπίζεται στο νύχι. 
γ. Δευτερογενείς λοιμώξεις της ονυχαίας πλάκας από βακτηρίδια ή μύκητες,
δυνατόν να καλύψουν την κλινική εικόνα της υποκείμενης νόσου. 
δ. Οι κλινικοί γιατροί συνήθως αποφεύγουν τη βιοψία ύποπτων κλινικών βλαβών στο νύχι. 
ε. Οι ασθενείς συνήθως αναζητούν βοήθεια σε προχωρημένα στάδια της νόσου 

Αρχικά, μπορεί να θεωρηθεί ακόμα και σε ειδικά κέντρα σαν ονυχομυκητίαση ή αιμορραγία μετά από κτύπημα και να καθυστερήσει η διάγνωσή του. 
Ακόμα χειρότερα, στην περίπτωση της λανθασμένης διάγνωσης αιματώματος, μπορεί να ακολουθήσουν χειρισμοί ερεθισμού και τραυματισμού του, εκ μέρους του ίδιου του πάσχοντος ή και εργαζομένων σε εξωτερικά ιατρεία ιατρών και νοσηλευτών, στην προσπάθεια αφαίρεσης και καθαρισμού του. 

Τα παραπάνω, συμβάλλουν διεθνώς, στη διάγνωσή του συχνά σε προχωρημένο πλέον στάδιο της νόσου, γεγονός που μπορεί να είναι μοιραίο για τον πάσχοντα.
Είναι όμως σαφές και επίσημα αναγνωρισμένο από τη διεθνή βιβλιογραφία, ότι η έγκαιρη και σωστή διάγνωση του μελανώματος στην περιοχή, σε συνδυασμό με την έγκαιρη και σωστή χειρουργική του αντιμετώπιση, εξασφαλίζουν στον πάσχοντα την πλήρη ίασή του.

Η σοβαρότερη πρόκληση για τον κλινικό ιατρό, είναι η περίπτωση της Γ.Μ. σε παιδιά, μέχρι την ηλικία των 16 χρόνων. Ο λόγος είναι ότι, η συχνότητα του Κ.Μ. στην ηλικιακή αυτή ομάδα ασθενών είναι μεν χαμηλή, μη υπερβαίνουσα το 2% όλων των Κ.Μ. (0,8 περιστατικά /εκατομμύριο, μέχρι την ηλικία των δέκα χρόνων), αλλά
από την άλλη η πρόγνωση στα παιδιά, είναι εξαιρετικά κακή, σε περίπτωση καθυστέρησης της σωστής διάγνωσης. Έτσι, στην περίπτωση Γ.Μ. σε παιδί, ο γιατρός θα πρέπει να εξηγήσει στους γονείς τη μικρή πιθανότητα ανάπτυξης Κ.Μ., τη μεγάλη πιθανότητα ανάπτυξης μιας μόνιμης αλλοίωσης στην ονυχαία πλάκα από τη βιοψία και τους κινδύνους από τη γενική αναισθησία (εφόσον αυτή απαιτηθεί). Μερικοί συγγραφείς θεωρούν σαν καλύτερη λύση την παρακολούθηση και την παρέμβαση όταν η Γ.Μ. αλλάξει τόσο σε χρώμα, όσο και σε πλάτος. Σε κάθε περίπτωση, ο κλινικός γιατρός και οι γονείς θα πρέπει να αποφασίσουν την επιλογή που θα ακολουθήσουν, λαμβάνοντας υπόψη όλες τις πιο πάνω παραμέτρους.
Σε παιδιά αποφεύγονται οι βιοψίες πριν την ηλικία της ήβης, εκτός και αν η αλλοίωση έχει χαρακτηριστικά ανάπτυξης που προβληματίζουν έντονα για μελάνωμα ή αν οι γονείς δεν μπορούν ψυχολογικά να δεχθούν την απλή ανά τακτά χρονικά διαστήματα παρακολούθηση της βλάβης από ειδικό ιατρό. Σε αυτή την περίπτωση και εφόσον μάλιστα η αλλοίωση της περιοχής της μήτρας του όνυχα είναι μικρότερη των 3 χιλιοστών, μπορεί να αφαιρεθεί χειρουργικά χωρίς ιδιαίτερα άσχημο αισθητικό μετεγχειρητικό αποτέλεσμα.

Θεραπεία 
Σε ενήλικες, ύποπτες για μελάνωμα βλάβες αφαιρούνται χειρουργικά μαζί με τμήμα του όνυχα με τεχνική που την καθορίζει η ακριβής εντόπιση της αλλοίωσης στην περιοχή του όνυχα. Αλλοιώσεις με κλινική εικόνα καλοήθειας, παρακολουθούνται ανά τακτά χρονικά διαστήματα κλινικά, σε συνδυασμό με φωτογραφικό και δερματοσκοπικό υλικό. Ο αριθμός των εξετάσεων ανά έτος εξατομικεύεται κατά περίπτωση.

ΠΡΟΣΟΧΗ
Η τεχνική των laser δεν έχει θέση στην αντιμετώπιση παρόμοιου τύπου αλλοιώσεων ενώ ο χειρουργός που θα προβεί σε βιοψία πρέπει να είναι έμπειρος στην αφαίρεση βλαβών της περιοχής του νυχιού. 
Επιπρόσθετα, το προϊόν των βιοψιών θα πρέπει απαραίτητα να εξετάζεται ιστολογικά από έμπειρο στο μελάνωμα παθολογοανατόμο.
Οι επαγγελματίες που ασχολούνται με την περιποίηση των ονύχων χεριών [manicure] και ποδιών [pedicure] και που έχουν ενημερωθεί  σχετικά με τις ύποπτες για μελάνωμα αλλαγές της περιοχής, είναι δυνατόν να επισημάνουν στους πελάτες τους την παρουσία αλλοίωσης στην περιοχή του όνυχα που χρήζει περαιτέρω ελέγχου από ειδικό ιατρό.
Τονίζεται ότι η ενημέρωση επιβάλλεται να γίνεται με τρόπο που δεν θα αναστατώσει τους συγκεκριμένους πελάτες, αφού όπως είναι γνωστό και ήδη σαφές από τα παραπάνω, ότι χρωστική στον νύχι δεν σημαίνει απαραίτητα μελανωνυχία με συνοδό υπερπλασία μελανοκυττάρων που μπορεί να εξελιχθεί σε μελάνωμα.
Επιπρόσθετα η ερμηνεία αλλοιώσεων του νυχιού ως αποτέλεσμα ονυχομυκητίασης, θα πρέπει να γίνεται με προσοχή, ιδιαίτερα αν η βλάβη επιμένει, παρά την τοπική εφαρμογή αντιμυκητιακικών φαρμάκων.

Διαβάστε επίσης

και 
τα άρθρα για τον καρκίνο του δέρματος



Μαύρη γραμμή στο νύχι: αιμάτωμα ή μελάνωμα; Πότε χρειάζεται έλεγχος | MEDLABNEWS.GR Πρώτη δημοσίευση: Ιούλιος 2015 — MEDLABNEWS.GR | Συγγραφέας: Αλέξανδρος Γιατζίδης

Τελευταία ουσιαστική ενημέρωση: 10 Ιουνίου 2026

Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)
Copyright © 2015-2022 MEDLABNEWS.GR / IATRIKA NEA All Right Reserved. Τα κείμενα είναι προσφορά και πνευματική ιδιοκτησία του medlabnews.gr
Kάθε αναδημοσίευση θα πρέπει να αναφέρει την πηγή προέλευσης και τον συντάκτη. Aπαγορεύεται η εμπορική χρήση των κειμένων